Fórnalamb salernis-ofbeldis!

Heil og sæl þið þrjár hræður sem lítið hingað inn, ég veit ekki alveg hvað gerðist, en allt í einu var liðinn heill mánuður á milli blogga. Síðast þegar ég lét í mér heyra var ég ný kominn heim frá búddaeyjunni, svo bara phúfff bankarnir hrundnir, ég að taka út á einhverju okurgengi á visa og við hérna út að reyna að skrapa saman upplýsingum um hvað sé að gerast, rosalega spes að vera hérna úti þegar þetta er allt saman að gerast, við horfðum á krónuna hrynja niður vissum ekkert hvort við ættu að taka út pening eða vonast til að hún rétti úr sér. En við erum enn á lífi og höfum það bara fínt.





Ég hef verið duglegur við að skella mér út á lífið hérna í Ningbo og nú síðast á brjálað halloween ball hérna þar sem Elfar áorkaði það að verða nokkuð ölvaður og var kominn heim upp í rúm lang fyrstur í kringum 2 leitið, en ekki eftir að hafa tekið viltan dans með einhver stelpu sem hann man ekki neitt eftir en sem betur fer er maður umkringdur vinum sem getta fyllt inn í eyðurnar. svo er kínverskan orðin nógu góð til að leiðbeina Taxi bílstjóranum að stoppa og hleypa manni út í pínu stund þegar áfengið ákveður að koma aftur upp;-/ Þá er ég búinn að taka minn skamt, þá er það bara Fífa eftir af Íslendingunum að taka út sína ofurölvun, en nú þegar eru Klara, Katrín, Bergþóra og ég búinn með okkar skamt. Talandi um bari í kína þá lenti ég í svakalega furðulegu atviki hérna um daginn, Ég skrepp inn á karlaklósettið, ákveð að nýta mér pissuskálina þar sem básarnir voru uppteknir og jú svo sem ekkert furðulegt svo allt í einu er sett heitt handklæði á hálsinn á mér og byrjað að nudda á mér hálsinn, NUDDA Á MÉR HÁLSIN Á MEÐAN ÉG ER AÐ PISSA, stendur ekki maður fyrir aftan mig og er að nudda mig! ég fríkaði næstum út, þetta var svo furðulegt, ég vissi ekki alveg hvað ég ætti að gera, var næstum sprunginn úr hlátri. Svo þegar ég fór að þvo mér um hendurnar skrúfaði hann frá vaskinum, lét á mig sápu og nuddaði á mér bakið á meðan ég skolaði hendurnar, svo voru hendurnar þurkaðar, og ég labbaði út án þess að gefa honum typs þar sem ég var í allt of miklu sjokki. Hefðu átt að sjá svipin á mér þegar ég labbaði fram og hitt krakkan á barnum,




Ég keypti svo fallega peysu og Hettu/trefil sem ég elska út af lífinu, fann svo æðislega fake búð hérna að ég er að farast, og strákurinn sem vann þar sagðist geta pantað dót fyrir mig, við erum að tala um hræ ódýrar eftirlíkingar af fötum af the runway, ég þarf að nýta mér þetta óh já!!!

Smá spurning til ykkar, mynduð þið borða snakk með bláberjabragði, með gúrkubragði eða með italian? mér líst ekkert á það, enda held ég mér frá því.

Ég lofa að það líður ekki svona langt á milli blogga aftur. Er einhverstaðar með helling af dóti sem ég ættla að skrifa punktað niður, látum þetta vera gott í bili enda klukkan orðin margt hjá mér.

Putuoshan

Elfar er kominn heim, heim til Ningbo eftir magnaða ferð til Putuoshan. Ferðalag þar sem 7 rútur/strætóar 4 ferjur og 2 leigubílar komu við sögu ástamt fæturnir góðu. Ferðin hófst á rútustöðinni í Ningbo þar sem 5 útlendingar ásamt sætu Huo Fang héldu til Putuoshan sem er eyja skamt undar ströndum Ningbo.

Ferðin gekk eins og í sögu þangað til að við nálguðumst ferjuna, tekur ekki á móti okkur þessi svakalegasta umferðarteppa sem ég hef lent í, ekki er það sniðugt að ferðast á opinberum frídögum, við sáum ekki neinn hag í því að býða í 3-5 tíma í rútunni eftir að hún kæmist um borð í ferjuna og forum því fótgangandi í grenjandi rigningu að ferjunni, Um borð í pakk fullri ferjunni sáum við hafið í kringum eyjarnar fullar af skipum enda búið að vara við fellibyl. Eftir að við komu á aðal eyjuna héldum við áleiðis ein og óstudd og þræddum eyjuna, um borð í aðra ferju og í þetta skipti öll komin í Skær appelsínugulan plsatgalla sem við keyptum við hliðið. Er við komum á Putuoshan og tókum að sjálfsögðu vitlausa beygju inn í bæinn, kom bill akandi sem kallaði á okkur, höfðu ekki hjálpsamir þorpsbúar látið hótelið okkar vita að það væri hópur af áttaviltum vitleysingum í appelsínugulum regngöllum að leita að purple bamboo hótelinu. Ekki var herlegheitunum lokið þarna þar sem við vorum bara með ljósrit af vegabréfunum okkar þar sem þau eru á lögreglustöðinni í Ningbo og auðvita vantaði vegabréfsáritunar blaðsíðuna, við héldum á lögreglustöðina þar sem við fengum viðeigandi pappíra.

Daginn eftir eyddum við í að þræða hof í rennblautum skóm, skærum pollagöllum og öfugar regnhlífar, var samt sem áður ógeðslega gaman. Svo var sólin svo góð að mæta á svæðið sjálfan þjóðhátíðardaginn þar sem við þræddum enn fleiri hof ásamt því að svamla um í sjónum, leggja okkur á ströndinni og kaupa búdda föt og valda þvílíkum usla þar sem það er frekar kjánalegt að sjá hvíta túrista í búddakuflum. Annars var ferðin hreint æði, fullt af búdda munum sem ég prúttaði niður úr öllu valid og hvað þá á kínversku!

Heyrumst seinna

Nokkra myndir með, prófa á eftir, næst ekki í gegn as we speak

Skóli um helgina, já það er ekki beint sniðugt, en maður fær viku frí í staðin sem hefst einmitt á morgun, Merkilegt hvað sumar þjóðir eru duglegar við að gefa fólki frí, Malasía; flestir frídagar í heimi! Kína: viku frí fyrir þjóðhátíðardaginn sem er á miðvikudaginn, Ísland: frí á deginum sjálfum.

Ég skelti mér í verslunarferð í dag, sem væri svo sem ekkert merkilegt nema það að ég gekk inn í fataverslun, sem hvítur hávaxinn karlmaður fær maður töluverða athygli og er ég nokkuð vanur en það sem ég lenti í áðan var svakaleg. Sölufólkið er alveg einstaklega hjálpsamt hérna, eiginlega allt of enda eru flestar búðir of mannaðar og þau eiga að labba með þér og hjálpa þér að velja, en já eg labba semsagt inn í fatabúð, um leið og ég stíg inn stekkur ein stelpa á mig, byrjar að sína mér allt, spyr reynadar fyrst hvort ég tala kínversku ég segist geta talað smá, svo næ ég að slíta mig aðeins frá henni og skoða smá sjálfur, þá stekkur næsta á mig, heyri ég ekki í hinni "hey hann var minn!" svo allt í einu er ég inní mátunarklefanum með fimm stelpur fyrir utan klefan minn að rétta mér hverja flýkina á fætur annari, ég að labba fram og sýna þeim, þær að hjálpa mér í og úr fötunum, spjallandi við mig á kínversku og kommenta á mig "vá hvað þú ert með flott göt (neflokkurinn og eyrun)" fá að máta armböndin mín og já alveg að sýna mér einum of mikla athygli, ég hló bara að þessu og var samt nokkuð skömmustulegur enda frekar óþægilegt að hafa svona mikla athygli á mér. Það er kostur að maður getur hlerar hvað þau eru að segja, skilur eitt og eitt, "shei" er "myndarlegur" notað um stráka, gaman að heyra það á meðan maður er að inní klefanum að skipta yfir í næstu flýk fyrir þær.

Svo er það Putuoshan á morgun, Búddista eyja sem á að vera svakalega falleg, þar munum við slaka á á ströndinni og já skoða nokkur musteri og hafa það gaman. Shanghai djamm þar næstu helgi og já hver veit.

Kemur meira næst, var með alveg helling til að segja frá en er eitthvað svaklega blank í augnablikinu, muna að punkta þetta hjá mér yfir vikuna.

可口可乐

Ningbo 宁波 er meira en ég bjóst við, ég gerði mér að sjálfsögðu einhverja væntingar um hvað borgin hefði upp á að bjóða en ákvað að vera ekki of von góður, brenndi mig aðeins á því þegar ég fór til Malasíu. En elskurnar mínar vá! Þessi borg er æði! Maður skellir sér í strætó í 20 mín og er kominn niðrí miðbæ fyrir 2 yuan 远 eða rétt rúmar 26 kr íslenskar núna hrópa víst þeir sem eru búsettir í Reykjanesbæ að þar sé ókeipis í strætó en það er smá munur á 14.000 og 5.000.000. Annars eru strætóarnir allveg pakkaðir flestar ferðirnar og þá er ég að meina stút fullir, gaman samt hvað kínverjar eru hjálpsamir, láta pening ganga fram til vagnsstjóran og allir hjálpast að við að láta þetta yfir fulla kerfi virka. athyglisvert hvað borgin breytist hratt, eina stundina ertu að horfa á hefðbundin kínversk hverfi þjóta framhjá svo allt í einu ertu kominn inn í miðborgina þar sem glerháhýsi standa meðfram ánni. Við höfum verið mjög dugleg við að skreppa niðrí bæ og skoða okkur um og ég rata orðið allveg fullkomlega miðsvæðis. Gaman hvað maður verður alltaf jafn hissa á þessari athygli sem maður fær, fólk starir í augun á manni enda eru við með mjög furðuleg og falleg augu að þeirra mati, húðliturinn er líka öfundsverður þó svo að mér finnst við vera nákvæmlega eins á litin. Ég og Fífa vöktum einmitt frekar mikla athygli þegar við löbbuðum inn í appel búð, án gríns þá gjörsamlega hættu allir að tala og störðu á okkur, við vorum fljót að koma okkur út þar sem þetta var heldur óþægilegt, en auðvtia ekki án þess að labba hring í mollinu og aftur út í gegnum sömu búð. Miðborgin er rosalega falleg, skil afhverju Ningbo 宁波 sé sögð ein fallegasta borg Kína, lítil mengun og allt mjög hreint. Tian yi 天一 torgið í miðju borgarinnar er rosalega fallegt, gosbrunnar út um allt og allar helstu fatabúðir heims við þetta torg og í nærliggjandi byggingum.







Starbucks einhver? Latte lítill á 25 yuan 远, það er geðveiki, kannski ekki mikið á íslenskan mælikvarða en stór máltíð á Makkanum er á 26 yuan, kaffi er svakalega dýrt hérna enda drekka flestir Te, ég leyfi mér nú einn og einn bolla. Svo er það bara að verða algjörlega asískur og kaupa vasatölvu orðabók, þær eru ekkert smá flottar og sniðugar, get skrifað inná táknin með sérstökum penna, hjálpar til þar sem maður sér ekki hljóðið út frá tákninu og það er erfitt að flétta þessu upp í venjulegri orðabók ef ég veit ekki hljóðið.



Fyrsti tíminn var í morgun, hann var áhugaverður, allt á kínversku að sjálfsögðu sem er frábært en getur verið þreytandi, leið svoldið eins og ég sæti í flugvél og væri með svakalega flugþreytu í allan morgun, Ég verð að leggja mig allan fram. Sakar samt ekki að það er eitthvað um myndarlegt fólk hérna, nefni engin nöfn enda kann ég það ekki en já myndar Japanni

ke-kou-ke-le 可口可乐 er hvað?


Myndir þegar ég get, netið eitthvað sló

Fyrsta bloggið frá Kína. Ég sit hérna í herberginu mínu, búinn að fá internetið eftir svaka basl við að gera okkur skiljanleg. Flugið frá Íslandi var mjög gott enda eru nýju vélarnar frá Icelandair frábærar, mikið fótapláss og svona, Annað beið okkur í vél Air China þar sem okkur var pakkað inn eins og sardínum í 11 tíma flug. Ég og Fífa vorum hálf áttavilt á flugvellinum í Frankfurt, en komust sem betur fer í flugið okkar til Shanghai, skemtilegar myndir sem sýndar voru um borð, ásamt ólympíulagið Beijing Huang Ying Ni eða Beijing býður þig velkominn sem hljómaði um borð. Þetta lag hefur verið fast í hausnum á okkur síðan þá, enda heyrist það á hverju horni. Einhvernveginn tókst okkur að fikra okkur að rútustöðinni í Shanghai, Við kynntumst stelpu sem var svo elskuleg og hjálpaði okkur að rata á stöðinni og kaupa miða til Ningbo en samt tókst mér og fífu að gera okkur að fífli þegar maður labbaði upp að mér þar sem rútan frá flugvellinum stoppaði, en það var smá spölur að aðal rútustöðinni frá þessari stoppustöð, ég sá að hann var með merki á sér og vann augljóslega á stöðinni, hann var með litla trillu og byrjað að hlaða farangrinum mínum á hana, ég var ekki alveg viss hvað væri að gerast en ákvað að æsa mig ekkert,svo vildi til að sama gerði einhver kona við töskuna hennar Fífu, Á meðan við röltum eins og mestu snobb í heimi á stöðna með þjónustufólk að bera farangurinn okkar komumst við að því að við þyrftum víst að borga fyrir þetta, 10 yuan á manninn, svona er auðvelt að plata litlu íslendingana, ekki eins og maður kvarti undan 113 kr fyrir að þurfa ekki að dröslast með allan farangurinn:-D

Ningbo er bara helvítið stór borg, miklu miklu stærri en Segamat í Malasíu enda eitthvað um 200.000 manns þar, hérna eru held ég 5 milljónir, og hvað þá háskólinn með 22.000 nemendur. Herbergið sem við fengum er heldur ekkert amarlegt, pínku lítið en við erum með sér baðherbergi sem ég þakka guði fyrir, svo er skipt á rúmmunum 3 í viku og ruslin tæmd daglega. Aldrei hef ég samt sofið í jafn hörðu rúmmi, gæti eins sofið á steypuklummpi, einhverjar óhefðbundnar lækningar í gangi hérna, það held ég nú bara. spurning hvort maður þurfi kýróprakta þegar maður kemur heim. Annars höldum við bara áfram að ransaka umhverfið og koma undir okkur fótunum, hef enn ekki fundið búð með sjóræningja DvD lýst ekkert á það. Ég lennti í nokkuð kjánalega í gær, en þá ættlaði ég að komast að því hvernig maður athugar hversu mikla inneign maður á, ég labba inn í símabúðina hjá China Unicom, stelpan skilur ekki orð af því sem ég segi, ég fer eitthvað að babla á kínversku, læt út úr mér qian (peningur) haoma (símanúmer) bendi eitthvað á símann, loksins skilur hún mig, tekur símann minn og hringir í sinn síma, og segir mér síðan hvað símanúmerið mitt er, ég þakka fyrir mig og labba út. Gekk ekki alveg eins vel og ég vonaðist til;-D

Það skilur enginn ensku hérna, og ekkert er á ensku, allt saman á Kínversku, verður vonandi til þess að maður pikki kínverskuna upp hraðar. Mér líst samt mjög vel á þetta. En eitt skil ég ekki, það eru svona 10 hárklippistofur við hliðiná þar sem ég bý, það hlítur að vera svakalegur bissness í að klippa alla þessa háskólanema, og vel fríkaðar klippingar líka, spurning hvort ég komi með hárið allt spækað og læti, eitt leiðinlegt, rakin hefur svo mikil áhrif á hárið á mér að það skiptir engu hvað ég slétti toppinn, hann verður alltaf pínu krullaður. Búinn að vara ykkur við þegar myndir koma.


Herbergið mitt









Útsýnið úr herberginu mínu, Skóla vistin



Hótelið sem ég bý á næsta árið



Hlutu af háskólanum






Og Guðmunda litla að lokum, hefði átt að taka vitleysinginn með mér

Á leiðinni

Síðan verður opnuð að nýju um leið og ég kemst í netsamband út í Kína

Bíðið spennt:-D

KV Elfar Pétursson

Ja herna

Já há, ég held að það hafi aldrey áður liðið svona langt á milli blogga hjá mér, margt er nú búið að gerast, samt sem áður er ég búinn að eyða lang mestum tíma í Eymundssyni, það hefur verið bara fínt, svo skruppum við nokkur til Akureyrar um verslunarmanna helgina, það var allveg savaka stuð. Svo er maður að fara að byja í háskólanum sem er svoldið skelfileg tilhugsun, en þetta verður gaman, er að fara í Kínversku, og hana nú, Kúrsarnir mínir eru, Kínverskt ritmál, Kínverkst talað mál, Saga Kína og Menning Kína, þannig að mér hlakkar ekkert smá mikið til. Þið sem hafið umgengið mig hvað mest á undanförnum mánuðum ættu nú allveg að vita hvað ég hef mikin áhuga á þessu. Svo er það annað mál, ég var að fjárfesta í bíl, gaman að því, ég kís að kalla hana Xiao Mao, (littla kisa) enda eru Yarisar ekki þekktir fyrir að vera eitthvað svaka stórir bílar en ég er mjög ánægður með hann, árgerð 2005 og ekki keyrður nema 20.000 þannig að þetta er allveg helvítið fínt bara.

Ég er búinn að vera duglegur að halda sambandi við familíu og vini í Malasíu og það er alltaf gaman að heyra frá þeim. Svo er það bara Ljósanótt fram undan, ég hef nú ekki trú á öðru en að það verður svaka stuð hérna.

Annar lofa ég að láta heyra í mér oftar, ættla að fara að vekja upp gamla bloggaran í mér.

Elfar P